gólna sytuacja chorych z łuszczycowym zapaleniem stawów w Polsce jest trudna. Pacjenci z tą chorobą czują się pomijani i słabo zaopiekowani przez lekarzy. Mimo tego, że jest to choroba ciężka, często bardzo bolesna i w niektórych przypadkach wymagająca pilnej konsultacji lekarza specjalisty chorzy na nią muszą czekać w długich kolejkach do poradni. Wielu pacjentów z powodu braku zaufania do terapii proponowanej przez lekarzy, długiego czasu oczekiwania na wizytę, czy braku dostępności leków sięgają po niekonwencjonalne metody leczenia. Trafiają do naturopatów, których terapie w przypadku tej choroby są całkowicie nieskuteczne, a zaniechanie konwencjonalnych metod leczenia może spowodować bardzo poważne, wręcz nieodwracalne uszkodzenia stawów. Takie zachowania pacjentów wynikają przede wszystkim z ich bezsilności i braku pomocy ze strony lekarzy i państwa. Chorzy często także szukają pomocy na forach internetowych i chociaż osoby wypowiadające się tam mogą być psychologiczną grupą wsparcia, to należy pamiętać, że nie są lekarzami. Często ich porady nie mają nic wspólnego z prawidłowym leczeniem, a niestety zrezygnowani i bezsilni chorzy próbują wszystkiego, przez co nierzadko bardzo sobie szkodzą.

W Polsce chorym na łuszczycowe zapalenie stawów brakuje przede wszystkim nowoczesnych ośrodków, które zapewniłyby im pomoc specjalistyczną z wielu dziedzin, a także kompleksowego podejścia do pacjenta. ŁZS to nie tylko choroba skóry i stawów, ale całego organizmu. U pacjentów często pojawiają się problemy metaboliczne, choroby zapalne jelit jak i innych organów. Ci chorzy potrzebują fachowej, kompleksowej opieki, której obecnie niestety nie dostają. Wielu pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów musiało także zrezygnować z pracy zawodowej lub przebywa na długotrwałych zwolnieniach. Łuszczyca, która pojawia się na dłoniach i paznokciach nie pozwala im normalnie funkcjonować w miejscu pracy. Przez swój wygląd są często wykluczani zawodowo i społecznie. Powoduje to u nich ogromne problemy psychiczne, a niestety odpowiednia pomoc psychologiczna także nie jest im zapewniana.

Pacjenci z ŁZS zmagają się nie tylko z problemami estetycznymi, ale także z ogromnym bólem, który uniemożliwia im normalne funkcjonowanie. Czasem już przed wstaniem z łóżka muszą przyjmować ogromną ilość środków przeciwbólowych, żeby w ogóle się podnieść. Często także muszą liczyć na pomoc bliskich, ponieważ nie są w stanie sami nasmarować sobie ciała lub z powodu bólu wykonać najprostszych codziennych czynności.

Obecnie w Polsce działa wiele stowarzyszeń i organizacji pacjenckich. To właśnie tu chorzy powinni szukać informacji na temat nowoczesnych terapii, które mogą zostać u nich zastosowane.