Problematyka jakości życia w okresie okołomenopauzalnym jest co raz częściej poruszana we współczesnym społeczeństwie. Istotne jest, aby przełamywać tematy tabu zawiązane ze okresem pokwitania, którego możemy spodziewać się już od 8 do 2 lat przed wystąpieniem ostatniego krwawienia miesiączkowego, czyli samej określanej naukowo menopauzy. Warto wiedzieć czego możemy spodziewać się w trakcie tego ważnego wydarzenia w życiu kobiety i jak zminimalizować objawy z nim związane.

Co się dzieje z naszym ciałem?

Wejście w okres menopauzalny wiąże się z szeregiem zmian zachodzącym w kobiecym organizmie zaczynając od fizjologicznych, poprzez hormonalne, a skończywszy na tych związanych z metabolizmem. Przekłada się to na nasze zdrowie zarówno fizyczne, jak i psychospołeczne. Biorąc pod uwagę średni wiek wystąpienia menopauzy, który w Polsce przypada na 50 rok życia, objawy możemy zaobserwować u 40 proc. kobiet tuż przed menopauzą i wśród 80 proc. będących po menopauzie. Uderzenia gorąca, zmienny nastrój, nocne poty, trudności z koncentracją, zaburzenia akcji serca (kołatanie), bóle i zawroty głowy – to jedne z przewidywanych przypadłości, które mogą pojawić się w tym czasie. Każda z nas jest inna, zatem objawy te mogą występować z różną częstotliwością i nasileniem u każdej kobiety. Przyczyną tych dolegliwości jest spadek poziomu estrogenów w obrębie naszego ośrodkowego układu nerwowego. Brak odpowiedniego stężenia estrogenów prowadzi do niedoborów kolagenów w skórze co skutkuje starzeniem się skóry. W okresie przekwitania, oprócz zmian w gospodarce hormonalnej, możemy zaobserwować je także w seksualności kobiety. Znacznym problemem w po wystąpieniu menopauzy może być suchość i atrofia (zanik tkanki) pochwy. W związku z tym częściej występują infekcje dróg moczowo-płciowych, wysiłkowe nietrzymanie moczu, czy dyspareunia (odczuwanie bólu podczas stosunku). Zaburzenia seksualne w okresie klimakterium są związane z pożądaniem seksualnym lub jego brakiem, zaburzeniem podniecenia seksualnego lub zaburzeniami orgazmu. Jak zatem zmniejszyć dolegliwości i poprawić jakość życia w okresie menopauzalnym?

Metody leczenia i radzenia sobie z menopauzą

W głównej mierze, z farmakologiczną pomocą w leczeniu objawów okresu okołomenopauzalnego, przychodzi hormonalna terapia menopauzalna (HTM). Ma ona na celu nie tylko zmniejszenie uciążliwych objawów naczynioruchowych, ale także polepszenie się jakości życia kobiety m.in. poprzez dążenie do niwelacji zaburzeń seksualnych, atrofii urogenitalnej ale również uciążliwych objawów naczynioruchowych. Stosowanie doustnej, czy przezskórnej hormonalnej terapii zastępczej wymaga ścisłej kontroli lekarza ginekologa, tak aby dobrać ją do indywidualnych potrzeb pacjentki oraz określić profil bezpieczeństwa terapii.

Dostępne są także alternatywne metody leczenia objawów menopauzy, przeznaczone w głównej mierze dla pacjentek, u których wykryto przeciwskazania do stosowania HTM. Zaleca się w tym przypadku stosowanie m.in. fitoestrogenów, które w swojej chemicznej strukturze wykazują silne podobieństwo do estrogenów.

Znaczny wpływ na polepszenie naszej jakości życia w okresie klimakterium może mieć zmiana nawyków życia codziennego. Według licznych badań, wcześniejsze wystąpienie objawów menopauzy jest łączone z paleniem tytoniu bądź niską aktywnością fizyczną. Istotne jest także unikanie ostrych przypraw, pilnowanie aby nie przegrzewać organizmu oraz ograniczenie spożywania alkoholu i kofeiny.

Pamiętajmy, aby okres menopauzalny i związane z nim zmiany nie odbierały nam jednocześnie naszego spostrzegania własnej kobiecości, witalności i urody. Dzięki dostępnym metodom leczenia możemy niwelować skutki czasu klimakterium i jednocześnie wzrastać we własnym poczucia piękna bycia w pełni kobietą.