Home » Zdrowa dieta » Niedobór witaminy D – jakie są jego skutki i przyczyny?
9P_1219_VitrumD3_baner_970x250
Zdrowa dieta

Niedobór witaminy D – jakie są jego skutki i przyczyny?

witamina-d
witamina-d

Witamina D jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka. Jest potrzebna dla prawidłowego wzrostu i rozwoju kości u dzieci. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego i mięśni. Pomaga w utrzymaniu zdrowych kości i zębów, ułatwia wchłanianie wapnia i fosforu z przewodu pokarmowego. Witamina D bierze też udział w procesie podziału komórek. Witamina D pomaga zmniejszyć ryzyko upadku związane z niestabilnością postawy i osłabieniem mięśni u osób obojga płci w wieku 60 lat i starszych.

Witamina D – co warto o niej wiedzieć?

Według badań nawet około 90 proc. populacji osób dorosłych w Polsce może wymagać dodatkowej suplementacji. Witamina D w naszym organizmie może pochodzić z dwóch źródeł: syntezy skórnej oraz diety. Najważniejszym źródłem jest jej synteza skórna pod wpływem promieniowania słonecznego UVB.

W okresie letnim odpowiedni poziom witaminy D w organizmie zapewnić może codzienna, minimum 15-minutowa ekspozycja na słońce 18 proc. powierzchni ciała (odsłonięte przedramiona i częściowo nogi) w godzinach 10:00-15:00. W tym czasie zazwyczaj przebywamy w pracy, w domu lub w samochodzie, a brak aktywności na świeżym powietrzu dodatkowo uniemożliwia wytworzenie odpowiedniej ilości witaminy D w naszej skórze. Synteza skórna witaminy D może być utrudniona przez czynniki takie jak zachmurzenie i zanieczyszczenie środowiska (smog) oraz stosowanie filtrów przeciwsłonecznych, które mogą obniżać syntezę witaminy D nawet o 99 proc.

Natomiast w okresie jesienno-zimowym (od października do kwietnia), ze względu na szerokość geograficzną, w której znajduje się Polska, kąt padania promieni słonecznych uniemożliwia syntezę odpowiednich ilości witaminy D.

Drugim źródłem witaminy D jest dieta. Najwięcej witaminy D zawierają ryby morskie, które są przez Polaków spożywane stosunkowo rzadko, w porównaniu z mieszkańcami innych państw Unii Europejskiej. Innym źródłem są np. jaja, ser żółty czy mleko, jednak, żeby zapewnić sobie dzienną rekomendowaną ilość witaminy D, trzeba byłoby codziennie zjeść około 50 jaj, kilka kilogramów sera żółtego (od kilku do kilkudziesięciu kilogramów, w zależności od gatunku) lub wypić przynajmniej 80 litrów mleka.

Witamina D – dlaczego jest ważna?

Witamina D ma wpływ na wiele procesów zachodzących w naszym organizmie. Pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego i mięśni oraz w utrzymaniu zdrowych kości i zębów. Pomaga zmniejszyć ryzyko upadków związane z niestabilnością postawy i osłabieniem mięśni u osób obojga płci w wieku 60 lat i starszych. Upadki stanowią czynnik ryzyka w odniesieniu do złamań kości u osób obojga płci w wieku 60 lat i starszych. Witamina D powstaje w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego, dlatego nazywana jest „witaminą słońca”. W naszej szerokości geograficznej, wystarczająca synteza skórna witaminy D u ludzi ma miejsce od mają do września. Jesienią i zimą proces ten praktycznie nie zachodzi. Zgodnie z rekomendacjami ekspertów suplementacja witaminą D zalecana jest przez cały rok.

Witamina D a układ kostno-szkieletowy

Witamina D odpowiada za odpowiednie wchłanianie i utrzymanie właściwego stężenia wapnia i fosforu w organizmie, wpływa na układ mięśniowo-szkieletowy. U zdrowej osoby dorosłej wapń wraz z fosforem stanowią aż 90 proc. masy kostnej. Prawidłowe wchłanianie i podaż tych pierwiastków w dużej mierze zależą właśnie od witaminy D. Aktywuje ona również wiele procesów metabolicznych zachodzących w tkance mięśniowej.

Witamina D wspiera proces mineralizacji tkanki kostnej. Dlatego jest bardzo ważna dla prawidłowego przebiegu procesów regeneracyjnych np. po operacjach czy złamaniach kości szczególnie u osób po 60 r.ż., u których zwiększa się ryzyko upadku związane z niestabilnością postawy i osłabieniem mięśni, a upadki te stanowią czynnik ryzyka w odniesieniu do złamań kości.

Suplementacja wapniem i witaminą D zalecana jest również kobietom w okresie pomenopauzalnym, ponieważ pomagają one zmniejszyć utratę minerałów kostnych. Niska gęstość mineralna kości stanowi czynnik ryzyka w odniesieniu do osteoporotycznych złamań kości.

Next article